Biz kim miyiz?

Sezen Aksu Dua

Bazen ‘onlar’ sana iyilik yaptığını düşünerek kararlar alırlar, bizim yerimize. Sormazlar ne istediğimizi. Ya da ağız ucuyla sorarlar, sırf  ‘sormadı’ olmasın diye. Onlar için en iyisi budur. Senin içinde doğru olduğuna kanaat getirirler. Seni sevdikleri, düşündükleri için böyle yaptıklarını söylerler. Bir yer de hayatımıza yön verir onlar. En önemlisi sen; sen olmazsın nihayetinde! Bunlar olurken tek şey söylersin –ama içinden- ‘’ne olur beni sevmeyin, düşünmeyin!’’ Düşündüklerini düşünürken mutsuz ediyorlar bizi. Hep bir dönüm noktası vardır hayatımızda. Bitişten önce ayrılan iki yol; sondan bir öncesi. Sen doğuyu isterken onlar sana batıyı empoze etme çabasına girerler. Gerisi teferruat… Direnirsen, baskın çıkarsan sen kazanırsın, ya da tam tersi. Her zaman herkes şanslı taraf olamıyor bu hayatta. Hem bu kazanıp kaybetme yarışımı Allah aşkına? Bırakın kim ne istiyorsa, hangi hayatı yaşamak istiyorsa onu yaşasın. Kendimizi zayıf göstermekten nefret ederiz. Hiçbir zaman tam olarak ne hissettiğimizi bilmezler. Anlayamadıklarından değil, biz bilmelerini istemeyiz. Çoğumuz kendimizle konuşmayı severiz. Çünkü kendimize anlatmak daha kolaydır. Sorular sormak, istediğimiz cevabı almak, bazen kendimize kızmak. Sonra peş peşe yardırmak. Kendimizi sakinleştirmek. Akıl vermek. Evet, bunu seviyoruz. Çünkü kendimizi yargılamayız. Çünkü kendimize ‘anlıyormuşuz gibi’ davranmayız. Biz kim miyiz? Mutsuzken mutlu gözükmeye çabalayan ‘yalnızlarız.’

4 thoughts on “Biz kim miyiz?

  1. işte tam olarak da bizi bizden daha iyi anlayabilecek biri olmadığı için kendimizle konuşmayı severiz, anlatmaya çalışacağımız kişi bizimle bir olmaktansa beynimize tersini sokmaya çalışır bi deyişle çünkü.. hep kısıtlarlar hep kısıtlarlar kendimizi aşıp bi yerlere gelmemizi sorun hatta çok büyük sorun, olay olarak görürler.. bi kerede sen nasıl yapmak istersini içtenlikle ve aldıkları cevabı uygulayacak şekilde sormazlar.. bizi düşünenler aslında önümüzde engel bile olmuştur belkide farkında olmadan.. Biz yalnız ağlamayı severiz gözyaşımızı kimse görmesin isteriz sanki kimse görmediğinde hiç ağlamıyomuşsun gibi olur belki de ya da daha mı güçlü hissederiz kendimizi öyle bilinmez .. Ama en yakınımız bile bilmez ağladığımız zamanları çoğu kez..vee gerçekten kuzen dediğin gibi,,
    Mutsuzken mutlu gözükmeye çabalayan ‘yalnızlarız.’……

    öyle güzel yazmışsın ki kuzen’mm bişeyler yazmadan duramadım .. kendini anlatırken sanki beni de anlatmışsın gibi geldi belkide bundan bende katılmak istedimm..

    herşeye rağmen mutlu olmaya devam edelim kuzişş.. seviliyosun.. :*🙂

    • Var ya, sen de öyle bir yazmışsın ki ”heh işte kafa aynı” diyorum. Tek değilsin kuzen. Aynı şeyleri düşünüyoruz, hissediyoruz. Yorumun içinde ayrıca çok teşekkür ediyorum. Sen daha çok seviliyorsun.🙂

  2. Her şey iyi, güzel, düşünülen, sevilen tarafız, anlatmalarını çok güzel yapmışsın da sonu bağlayamamışsın be yavrum. Biz ‘düşünülen, kuru kalabalığa hapsolmuş yalnızlarız’. Ne yaparsak yapalım, bu ‘biz’iz desek de biz olamadığımız ‘biz’leriz aslında. Bir şeylere çığlık çığlığa karşı koymaya çalışırken o çığlıklar genelde yüreklerimize sıkışıp sessizliklerimiz olmakla yetinmiştir. İşte bu yüzden hakediyoruz belki de bunları. Biraz, biraz daha çaba. Biraz daha ‘bu benim yolum’ demeye ihtiyacımız var. Onu zaman zamanla başaracağız inşallah.

    Biraz güven.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s